Na terenie Kurpiowszczyzny wykształciła się gwara kurpiowska, o swoistych wyróżniających ją cechach. Do dzisiaj gwara jest dominującą odmianą języka używaną na wsiach przez osoby starsze, ale również i młodsze. Co ciekawe – niemal każda wioska używa nieco innej gwary – wymowa niektórych głosek różni się. Wśród najciekawszych elementów gwary należy wymienić np. wymawianie „w” jako „zi” (np. wilk – zilk, wiewiórka – zieziórka, wiara – ziara, błogosławieństwo - błogosłazieństwo), wymawianie nosowych końcówek czasowników jako „o” (np. będą – bendo, dźwignął – dźwigno, idą – ido), wymawianie zmiękczonego „p” jako „psi”, zmiękczonego b jako „bzi” (np. Kurpianka – Kurpsianka, piwo – psiwo, papieros – papsieros, pies – psies, robić – robzić), „ę” bywa wymawiane jako „an” (będę – bande, więcej – ziancy). Funkcjonują również wyrazy, które nie są spotykane w potocznej polszczyźnie, np. wyrazy: matyjaśnie, czyli smutno, dziwecak – dziewczyna, buksy – spodnie. Aby zachować to niezwykłe dziedzictwo w gminie Myszyniec organizowane są przez p. Stefanię Prusaczyk warsztaty gwary dla dzieci i młodzieży.